پس از او بطلميوس فيلوذقوس به پادشاهى رسيد و چهل سال پادشاهى كرد .

--> [ ( ) ] ترين پادشاه اين سلسله آنتيوخوس سوم بود كه كبيرش خوانده‌اند . بعد از اين پادشاه انحطاط دولت سلوكىها شروع گرديد و ممالك تابعه به مرور جدا شدند تا بالاخره مملكت سلوكىها منحصر به سوريه شد و آن هم در سال 64 پيش از ميلاد جزو امپراطورى روم گرديد . راجع به اوضاع ايران در دورهء اسكندر و سلوكىها اطلاعات ما كم است . آنچه از نوشته‌هاى مورخان استنباط مىشود از حيث زندگانى و عادات ، بين ايرانىها و مقدونىها تفاوت زيادى نبوده هر دو جنگ و شكار كردن و خوب خوردن و زياد آشاميدن و بردن غنائم و تعدد زوجات را دوست داشتند . يونانىها مبادى مذهب ايرانى را كه برترى بر مذهب يونانى داشت و راستگوئى را تشويق مىكرد ، مىستودند . اسكندر با نظر احترام به ايرانىها مىنگريست . از اين جهة ، مواصلت بين اين دو ملت زياد بود . و چون مادران وليعهدهاى مقدونى و سلوكى ايرانى بودند ، يونانىها ايران را به كلى مملكت بيگانه نمىدانستند . از اين جهة است كه محققين ، سلسلهء سلوكى را سلسلهء ايران و يونان مىدانند نه يونانى خالص . احوال نجباى ايران درين دورهء خيلى بد به نظر نمىآيد زيرا عدهء واليان يا سرداران ايرانى بالنسبه زياد بود . اما براى برزگر و ايل تفاوت زيادى حاصل نشد زيرا اولى مانند سابق تحت فشار بود و دومى آزادانه زندگى مىكرد . از تمدن يونانى در ايران نمىتوان به تحقيق گفت چه اثراتى باقى مانده بقيه ذيل در صفحه بعد